Materiały szkoleniowe dla szkolenia okresowego BHP online dla pracodawców

Zawartość kursu

Szczegóły: / 1 Czas 15 minutes

Problemy ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska naturalnego Kopiuj

Ustawa o ochronie przeciwpożarowej jest podstawowym przepisem regulującym w kraju:

  • zasady zapobiegania pożarom, klęskom żywiołowym, i innym miejscowym zagrożeniom,
  • organizację ochrony przeciwpożarowej,
  • zasady przygotowania zasobów i prowadzenia działań ratowniczych,
  • uprawnienia strażaków jednostek ochrony przeciwpożarowej i członków ochotniczych straży pożarnych,
  • zasady ponoszenia świadczeń rzeczowych i finansowych związanych z ochroną przeciwpożarową.

Zgodnie z art. 3. i 4. ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej właściciel obiektu ma za zadanie zapewnić jego ochronę przeciwpożarową poprzez wypełnienie szeregu spoczywających na nim obowiązków. Odpowiedzialność za realizację obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej, stosownie do obowiązków i zadań powierzonych w odniesieniu do budynku przejmuje w całości lub w części ich zarządca lub użytkownik, na podstawie zawartej umowy cywilnoprawnej ustanawiającej zarząd lub użytkowanie. W przypadku gdy umowa taka nie została zawarta, odpowiedzialność za realizację obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej spoczywa na faktycznie władającym budynkiem.

Ochrona przeciwpożarowa – art. 1 ustawy o ochronie przeciwpożarowej

Ochrona przeciwpożarowa polega na realizacji przedsięwzięć mających na celu ochronę życia, zdrowia, mienia lub środowiska przed pożarem, klęską żywiołową lub innym miejscowym zagrożeniem poprzez:

  • zapobieganie powstawaniu i rozprzestrzenianiu się pożaru, klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia,
  • zapewnienie sił i środków do zwalczania pożaru, klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia,
  • prowadzenie działań ratowniczych.

Zgodnie z art. 2 ustawy o ochronie przeciwpożarowej

Krajowy System Ratowniczo-Gaśniczy to integralna część organizacji bezpieczeństwa wewnętrznego państwa obejmująca, w celu ratowania życia, zdrowia, mienia lub środowiska:

  • prognozowanie,
  • rozpoznawanie,
  • zwalczanie pożarów, klęsk żywiołowych lub innych miejscowych zagrożeń.

 KSRG skupia jednostki ochrony przeciwpożarowej, inne służby, inspekcje, straże, instytucje oraz podmioty, które dobrowolnie, w drodze umowy cywilnoprawnej zgodziły się współdziałać w akcjach ratowniczych.

Krajowy System Ratowniczo-Gaśniczy ma na celu ochronę życia, zdrowia, mienia lub środowiska poprzez:

  • walkę z pożarami lub innymi klęskami żywiołowymi,
  • ratownictwo techniczne,
  • ratownictwo chemiczne,
  • ratownictwo ekologiczne,
  • ratownictwo medyczne,
  • współpracę z systemem Państwowe Ratownictwo Medyczne.

 

Osoba fizyczna, osoba prawna, organizacja lub instytucja korzystające ze środowiska, budynku, obiektu lub terenu są zobowiązane zabezpieczyć je przed zagrożeniem pożarowym lub innym miejscowym zagrożeniem.

Kto zauważy pożar, klęskę żywiołową lub inne miejscowe zagrożenie, obowiązany jest niezwłocznie zawiadomić osoby znajdujące się w strefie zagrożenia oraz zawiadomić:

  • Centrum Powiadamiania Ratunkowego
  • Straż Pożarną, lub
  • policję, bądź
  • Pogotowie Ratunkowe

           Centrum Powiadomień Ratowniczych – Nr 112

System powiadamiania ratunkowego ma na celu integrację Krajowego Systemu Ratowniczo – Gaśniczego i systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego w zakresie realizacji zadań:

  • bieżącej analizy zasobów ratowniczych,
  • przyjmowania zgłoszeń alarmowych oraz obsługi numeru alarmowego 112,
  • kwalifikacji zgłoszeń,
  • podejmowania działań zgodnie z określonymi procedurami, w szczególności:

– rozdysponowania sił ratowniczych i zespołów ratownictwa medycznego,

– koordynowania oraz monitorowania działań ratowniczych i medycznych czynności   ratunkowych,

– powiadamiania o zdarzeniu szpitalnych oddziałów ratunkowych lub, jeżeli wymaga tego sytuacja,
na miejscu zdarzenia, jednostek – organizacyjnych szpitali wyspecjalizowanych w zakresie

– udzielania świadczeń zdrowotnych niezbędnych dla ratownictwa medycznego,

  • inicjowania procedur reagowania kryzysowego.

W skład centrum wchodzą:

  • stanowiska dyspozytorów medycznych,
  • stanowiska dyspozytorów Państwowej Straży Pożarnej.

W skład centrum mogą wchodzić:

  • stanowiska operatorów numerów alarmowych,
  • stanowiska innych podmiotów oraz jednostek samorządu terytorialnego, które na podstawie porozumienia Centrum, w celu wykonania zadania systemu powiadamiania ratunkowego, przyjmuje zgłoszenia alarmowe, w szczególności:
  • realizują zadania systemu powiadamia ratunkowego.
  • kierowane na numery alarmowe 112, 998 i 999,
  • kierowane na numery alarmowe innych podmiotów oraz jednostek samorządu terytorialnego, które realizują zadania systemu powiadamia ratunkowego w danym centrum,
  • z systemów monitoringu,
  • przy wykorzystaniu innych dostępnych w centrum środków komunikacji,
  • od Policji,
  • od dyspozytorów Państwowej Straży Pożarnej spoza centrum,
  • z innych centrów lub wojewódzkich centrów,
  • od podmiotów ratowniczych i służb zlokalizowanych poza centrum.

Centrum w celu wykonania zadania systemu powiadamiania ratunkowego:

  • kieruje zasoby ratownicze podmiotów ratowniczych na miejsce zdarzenia, biorąc pod uwagę gotowość zasobów ratowniczych podmiotów ratowniczych, rodzaj zagrożenia i najkrótszy czas dotarcia na miejsce zdarzenia,
  • przekazuje do podmiotów ratowniczych informacje co najmniej o miejscu zdarzenia, rodzaju zagrożenia i liczbie poszkodowanych, przy użyciu dostępnych w centrum środków technicznych.
  • przekazuje kierującemu akcją prowadzenie medycznych czynności ratunkowych lub kierującemu działaniem ratowniczym informacje o aktualnych zasobach ratowniczych podmiotów ratowniczych,
  • wspomaga działania ratownicze poprzez dysponowanie kolejnych zasobów ratowniczych podmiotów ratowniczych, na podstawie informacji pozyskanych od kierującego działaniem ratowniczym lub kierującego akcją prowadzenia medycznych czynności ratunkowych,
  • umożliwia wykorzystywanie baz danych i planów ratowniczych na potrzeby prowadzenia działań ratowniczych oraz akcji prowadzenia medycznych czynności ratunkowych i ich analizy,
  • dokumentuje prowadzone działania ratownicze i akcje prowadzenia medycznych czynności ratunkowych oraz archiwizuje dokumentację dotyczącą tych działań i akcji,
  • analizuje przebieg działań i ćwiczeń ratowniczych.

 

Obowiązki właściciela, zarządcy budynku art. 4.1 ustawy o ochronie przeciwpożarowej

Właściciel budynku, obiektu budowlanego lub terenu dla zapewnienia ich ochrony przeciwpożarowej jest obowiązany:

  • przestrzegać przeciwpożarowych wymagań techniczno-budowlanych, instalacyjnych i technologicznych,
  • wyposażyć budynek, obiekt budowlany lub teren w wymagane urządzenia przeciwpożarowe i gaśnice,
  • zapewnić konserwację oraz naprawy urządzeń przeciwpożarowych
    i gaśnic w sposób gwarantujący ich sprawne i niezawodne funkcjonowanie,
  • zapewnić osobom przebywającym w budynku, obiekcie budowlanym lub na terenie bezpieczeństwo i możliwość ewakuacji,
  • przygotować budynek, obiekt budowlany lub teren do prowadzenia akcji ratowniczej,
  • zapoznać pracowników z przepisami przeciwpożarowymi,
  • ustalić sposoby postępowania na wypadek powstania pożaru, klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia.

Odpowiedzialność za realizację obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej

  • stosownie do obowiązków i zadań powierzonych w odniesieniu do budynku, obiektu budowlanego lub terenu
  • przejmuje w całości lub w części ich zarządca lub użytkownik, na podstawie zawartej umowy cywilnoprawnej ustanawiającej zarząd lub użytkowanie.

Jeśli umowa taka nie została zawarta, odpowiedzialność za realizację obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej spoczywa na właścicielu.

Właściciel budynku, obiektu budowlanego lub terenu, które są objęte obligatoryjnym stosowaniem systemów sygnalizacji pożarowej wyposażonych w urządzenia sygnalizacyjno-alarmowe, w przypadku gdy w tym budynku, obiekcie budowlanym lub na terenie nie działa jego własna jednostka ratownicza jest obowiązany połączyć te urządzenia z obiektem Państwowej Straży Pożarnej lub obiektem wskazanym przez komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej.

Kwalifikacje osób realizujących zadania z zakresu zapobiegania, powstawania i rozprzestrzenianiu się pożaru określa art. 4 ustawy o ochronie ppoż.

Czynności z zakresu mogą wykonywa ochrony przeciwpożarowej ć osoby posiadające odpowiednie kwalifikacje.

Osoby wykonujące czynności z zakresu ochrony przeciwpożarowej, polegające na zapobieganiu powstawaniu i rozprzestrzenianiu się pożaru, powinny posiadać tytuł zawodowy inżynier pożarnictwa lub ukończone w Szkole Głównej Służby Pożarniczej studia wyższe w zakresie inżynierii bezpieczeństwa w specjalności inżynieria bezpieczeństwa pożarowego. Osoby niezatrudnione w jednostkach ochrony przeciwpożarowej, wykonujące czynności wyłącznie w zakresie zapewnienia ochrony przeciwpożarowej obiektu, powinny posiadać co najmniej wykształcenie średnie
i uprawnienia inspektora ochrony przeciwpożarowej
lub kwalifikacje do wykonywania zawodu technik pożarnictwa.

Uprawnienia inspektora ochrony przeciwpożarowej na okres 5.lat nabywa osoba, która ukończyła:

  • szkolenie inspektorów ochrony przeciwpożarowej albo
  • szkolenie aktualizujące inspektorów ochrony przeciwpożarowej – zwane dalej „szkoleniami”.

Ukończenie szkoleń stwierdzają odpowiednio zaświadczenie o ukończeniu szkolenia inspektorów ochrony przeciwpożarowej albo zaświadczenie o ukończeniu szkolenia aktualizującego inspektorów ochrony przeciwpożarowej.

Informowanie pracowników o zagrożeniach – art. 2071 § 1 Kodeksu pracy

Pracodawca jest zobowiązany przekazywać pracownikom informacje o:

  • zagrożeniach dla zdrowia i życia występujących w zakładzie pracy, na poszczególnych stanowiskach pracy i przy wykonywanych pracach, w tym o zasadach postępowania w przypadku awarii i innych sytuacji zagrażających zdrowiu i życiu pracowników,
  • działaniach ochronnych i zapobiegawczych, podjętych w celu wyeliminowania lub ograniczenia zagrożeń.

Pracodawca jest zobowiązany przekazywać pracownikom informacje o pracownikach wyznaczonych do:

  • udzielania pierwszej pomocy,
  • wykonywania czynności w zakresie ochrony przeciwpożarowej i ewakuacji pracowników.

Informacja ta powinna zawierać :

  • imię i nazwisko,
  • miejsce wykonywania pracy,
  • numer telefonu służbowego lub innego środka komunikacji elektronicznej.

Obowiązki pracodawcy

Środki do udzielania pierwszej pomocy ratowniczej – art. 2091 §§ 1, 2, 3 Kodeksu pracy

Pracodawca jest zobowiązany:

  • zapewnić środki niezbędne do udzielania pierwszej pomocy w nagłych wypadkach zwalczania pożarów i ewakuacji pracowników;
  • wyznaczyć pracowników do:
  • ­ udzielania pierwszej pomocy, wykonywania działań w zakresie zwalczania pożarów i ewakuacji pracowników;
  • zapewnić łączność ze służbami zewnętrznymi wyspecjalizowanymi w szczególności w zakresie udzielania pierwszej pomocy w nagłych wypadkach, ratownictwa medycznego oraz ochrony przeciwpożarowej.

Działania te powinny być dostosowane do:

  • rodzaju i zakresu prowadzonej działalności,
  • liczby zatrudnionych pracowników i innych osób przebywających na terenie zakładu pracy,
  • rodzaju i poziomu występujących zagrożeń.

Działania w razie możliwości wystąpienia zagrożenia dla życia lub zdrowia – art. 2092 § 1 Kodeksu pracy

W przypadku możliwości wystąpienia zagrożenia dla zdrowia lub życia pracodawca jest zobowiązany:

  • niezwłocznie poinformować pracowników o tych zagrożeniach oraz podjąć działania w celu zapewnienia im odpowiedniej ochrony,
  • niezwłocznie dostarczyć pracownikom instrukcje umożliwiające, w przypadku wystąpienia bezpośredniego zagrożenia, przerwanie pracy i oddalenie się z miejsca zagrożenia w miejsce bezpieczne.

Wstrzymanie pracy – art. 2092 § 2 Kodeksu Pracy

W razie wystąpienia bezpośredniego zagrożenia dla zdrowia lub życia pracodawca jest zobowiązany:

  • wstrzymać pracę i wydać pracownikom polecenie oddalenia się w miejsce bezpieczne,
  • do czasu usunięcia zagrożenia nie wydawać polecenia wznowienia pracy.

Pracodawca jest zobowiązany umożliwić pracownikom, w przypadku wystąpienia bezpośredniego zagrożenia dla ich zdrowia lub życia albo dla zdrowia lub życia innych osób, podjęcie działań w celu uniknięcia niebezpieczeństwa – nawet bez porozumienia z przełożonym – na miarę ich wiedzy i dostępnych środków technicznych.

Pracownicy, którzy podjęli działania w celu uniknięcia niebezpieczeństwa, nie mogą ponosić jakichkolwiek niekorzystnych konsekwencji tych działań – pod warunkiem, że nie zaniedbali swoich obowiązków.

Pracodawca konsultuje z pracownikami lub ich przedstawicielami wszystkie działania związane z bezpieczeństwem i higieną pracy, w szczególności dotyczące tworzenia służby BHP lub powierzania wykonywania zadań tej służby innym osobom oraz wyznaczania pracowników do udzielania pierwszej pomocy, a także wykonywania działań w zakresie zwalczania pożarów i ewakuacji pracowników

Do obowiązków osoby odpowiedzialnej za ochronę ppoż. należy:

  1. przestrzeganie przeciwpożarowych wymagań techniczno-budowlanych, instalacyjnych i technologicznych.

Obowiązek przestrzegania przeciwpożarowych wymagań budowlanych, instalacyjnych i technologicznych ma bardzo szeroki zakres. Dotyczy on zarówno projektowania, wykonawstwa, jak i eksploatacji budynku. Najważniejsze akty prawne regulujące zagadnienia związane z ww. obowiązkiem to m.in.:

Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów

Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych
i terenów określa zasady dotyczące:

  • obowiązków w zakresie ochrony przeciwpożarowej, w tym określa czynności zabronione ze względu na bezpieczeństwo pożarowe,
  • zasad postepowania z materiałami niebezpiecznymi pożarowo,
  • wymagań dotyczących warunków ewakuacji,
  • instalacji wodociągowych przeciwpożarowych,
  • stosowania stałych urządzeń gaśniczych, systemów sygnalizacji pożaru, dźwiękowych systemów ostrzegawczych i gaśnic,
  • użytkowania instalacji i urządzeń technicznych,
  • zasad przeprowadzania prac niebezpiecznych pod względem pożarowym oraz oceny zagrożenia wybuchem,
  • zasad zabezpieczenia przeciwpożarowego lasów,
  • zasad zabezpieczenia przeciwpożarowego zbioru, transportu i składowania palnych płodów rolnych.

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r.
w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie

  1. Rozporządzenie określa warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowania także ze względu na bezpieczeństwo pożarowe, dotyczące:
  • wymaganej odporności pożarowej budynków
  • dopuszczalnych wielkości stref pożarowych i wymagań dla oddzieleń przeciwpożarowych
  • dróg ewakuacyjnych
  • wymagań ppoż. dla elementów wykończenia wnętrz i wyposażenia stałego
  • wymagań ppoż. dla instalacji
  • wymagań dotyczących usytuowania budynków
  • wymagań w zakresie ochrony przeciwpożarowej dla garaży

wymagań ppoż. dla budynków inwentarskich

  1. Wyposażenie budynku w wymagane urządzenia przeciwpożarowe i gaśnice. Uwzględniając przeznaczenie i sposób użytkowania budynku oraz jego wielkość (wysokość, liczbę kondygnacji, itp.), może być on wyposażony w gaśnice i urządzenia przeciwpożarowe, takie jak:
  • Stałe urządzenia gaśnicze,
  • System sygnalizacji pożarowej,
  • Dźwiękowy system ostrzegawczy,
  • Instalacja wodociągowa przeciwpożarowa,
  • Oświetlenie ewakuacyjne,
  • Urządzenia zapobiegające zadymieniu, itp.
  1. Zapewnienie konserwacji oraz napraw urządzeń przeciwpożarowych i gaśnic w sposób gwarantujący ich sprawne i niezawodne funkcjonowanie.

Gaśnice i urządzenia przeciwpożarowe, w które wyposażony jest budynek, powinny być sprawne i gotowe do użycia w każdej sytuacji. Urządzenia przeciwpożarowe i gaśnice powinny być poddawane przeglądom technicznym i czynnościom konserwacyjnym zgodnie z zasadami określonymi w Polskich Normach dotyczących urządzeń przeciwpożarowych i gaśnic, lub podanymi w odnośnej dokumentacji techniczno-ruchowej oraz instrukcjach obsługi. Przeglądy techniczne i czynności konserwacyjne, o których mowa powyżej powinny być

przeprowadzane nie rzadziej jednak niż raz w roku uwzględniając także zalecenia producentów.

  1. Zapewnienie osobom przebywającym w budynku bezpieczeństwa i możliwości ewakuacji.

Jest to jeden z najważniejszych obowiązków, którego właściwa realizacja ma zapewnić bezpieczne warunki ewakuacji ludzi z budynku podczas pożaru lub innego zagrożenia. W celu jego realizacji należy m.in. zapewnić odpowiednie warunki techniczno-budowlane do ewakuacji takie jak:

  • dostateczna ilość i szerokość wyjść ewakuacyjnych;
  • zachowanie dopuszczalnej długości, szerokości i wysokości przejść oraz dojść ewakuacyjnych;
  • zapewnienie bezpiecznej pożarowo obudowy i wydzielenie dróg ewakuacyjnych oraz pomieszczeń;
  • zabezpieczenie przed   zadymieniem wymienionych w   przepisach techniczno-budowlanych dróg ewakuacyjnych, w tym: stosowanie urządzeń zapobiegających zadymieniu lub urządzeń i innych rozwiązań usuwanie dymu;
  • zapewnienie oświetlenia awaryjnego (bezpieczeństwa i ewakuacyjnego) oraz przeszkodowego w obiektach, w których jest ono niezbędne do ewakuacji ludzi;
  • zapewnienie możliwości rozgłaszania sygnałów ostrzegawczych i komunikatów głosowych poprzez dźwiękowy system ostrzegawczy w budynkach, dla których jest on wymagany.
  1. Przygotowanie obiektu do prowadzenia akcji ratowniczej.

Podstawowe rozwiązania stosowane w celu zapewnienia możliwości prowadzenia działań jednostkom ratowniczym PSP dotyczą wykonania i utrzymania odpowiednich dróg dojazdowych do miejsca zdarzenia dla pojazdów pożarniczych oraz zapewnienia odpowiednich źródeł wody do gaszenia pożaru.

  1. Zapoznanie pracowników z przepisami przeciwpożarowymi.

Obowiązek   zapoznania   pracowników   z   przepisami   przeciwpożarowymi wynika bezpośrednio z przepisów ustawy o ochronie przeciwpożarowej a także z przepisów prawa pracy. Podczas szkolenia z zakresu ochrony przeciwpożarowej pracownik powinien zostać zaznajomiony z sposobem postępowania na wypadek powstania pożaru,

  • sposobem alarmowania o pożarze (PSP i osób bezpośrednio zagrożonych),
  • sposobem ogłaszania alarmu o zagrożeniu i prowadzenia ewakuacji,
  • rodzajem i miejscem rozmieszczenia gaśnic w budynku,
  • rodzajem i miejscem rozmieszczenia hydrantów w budynku,
  • miejscem rozmieszczenia ręcznych ostrzegaczy pożarowych (ROP-ów),
  • lokalizacją, wyłączników prądu w budynku,
  • sposobem obsługi i bezpiecznego użycia gaśnic zastosowanych w obiekcie,
  • sposobem obsługi i bezpiecznego użycia hydrantów zastosowanych w obiekcie,
  • znaczeniem znaków ewakuacyjnych,
  • drogami ewakuacyjnymi w obiekcie.

Szkolenie pracowników można przeprowadzić w ramach szkoleń z zakresu bhp.

Przeprowadzenie takiego szkolenia powinno być udokumentowane.

  1. Ustalenie sposobów postępowania na wypadek powstania pożaru lub innego

miejscowego zagrożenia.

Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów), należy opracować instrukcję bezpieczeństwa pożarowego., w której powinny być opisane procedury postępowania na wypadek powstania pożaru i innego zagrożenia, w tym zasady ewakuacji ludzi z budynku.

Należy także przeprowadzać okresowe ćwiczenia ewakuacyjne (co najmniej raz na 2 lata w obiektach, w które zawierają strefę pożarową przeznaczoną dla ponad 50 osób, będących jej stałymi użytkownikami). O terminie tych ćwiczeń należy powiadomić właściwego miejscowo komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej – nie później niż na tydzień przed ich przeprowadzeniem. Inne obowiązki osób odpowiedzialnych za ochronę ppoż.:

  • umieszczenie w widocznych miejscach instrukcji postępowania na wypadek pożaru wraz z wykazem telefonów alarmowych
  • oznakowanie zgodnie z Polskimi Normami:

 

  • dróg ewakuacyjnych, oraz pomieszczeń, w których w myśl przepisów techniczno-budowlanych wymagane są co najmniej 2 wyjścia ewakuacyjne, w sposób zapewniający dostarczenie informacji niezbędnych do ewakuacji,
  • miejsc usytuowania gaśnic,
  • miejsc usytuowania hydrantów,
  • miejsc usytuowania elementów sterujących urządzeniami przeciwpożarowymi,
  • miejsca usytuowania głównego wyłącznika prądu
  • miejsca usytuowania przeciwpożarowego wyłącznika prądu, miejsca przechowywania materiałów niebezpiecznych pożarowo,
  • opracowanie instrukcje bezpieczeństwa pożarowego oraz jej aktualizacja przynajmniej raz na dwa lata, a także po takich zmianach sposobu użytkowania obiektu, które wpływają na zmianę warunków ochrony przeciwpożarowej, określenie szczegółowych zasad zabezpieczenia przeciwpożarowego prac niebezpiecznych pod względem pożarowym, przeprowadzanych na terenie obiektu, jak również określenie warunków uzyskania zezwolenia na ich przeprowadzenie,

Wykonywanie okresowych badań instalacji i urządzeń technicznych znajdujących się w budynku (zgodnie z ustawą Prawo budowlane i przepisami szczegółowymi).

 

IBP – Sposoby postępowania na wypadek pożaru lub innego zagrożenia

POSTĘPOWANIE W PRZYPADKU POŻARU ZACHOWAĆ SPOKÓJ!

  • Zgłosić pożar
  • STRAŻ POŻARNA tel. nr 112 lub 998 PODAJĄC:
  • KTO zgłasza?
  • CO się pali?
  • GDZIE SIĘ PALI ? (adres zdarzenia)
  • udać się w miejsce bezpieczne
  • zabrać osoby niepełnosprawne
  • zamykać drzwi
  • poruszać się oznakowanymi drogami ewakuacyjnymi
  • nie korzystać z wind
  • zwracać uwagę na polecenia kierującego działaniami ratowniczymi
  • podjąć próbę ugaszenia pożaru – Używając gaśnic!

IBP powinna zawierać: sposoby zapoznania użytkowników obiektu, w tym zatrudnionych pracowników z treścią przedmiotowej instrukcji.
W wielu obiektach firmy zewnętrzne wykonują na ich terenie różne zadania zlecone, dlatego wszyscy pracownicy tych firm powinni być zapoznani z  instrukcją bezpieczeństwa pożarowego obowiązującą w tym obiekcie! Ponadto powinien zawierać zadania i obowiązki w zakresie ochrony przeciwpożarowej pracowników dla osób będących ich stałymi użytkownikami.

 Zadania i obowiązki w zakresie ochrony przeciwpożarowej na zajmowanym stanowisku są jednym z podstawowych elementów przygotowania zawodowego pracownika!!!

Warunki ochrony przeciwpożarowej (IBP)

W tej części IBP dla zakładu powinna zawierać:

  • dane o lokalizacji zakładu oraz określenie możliwości dojazdu dla służb ratowniczych (dojazdy pożarowe),
  • ogólne dane o zakresie prowadzonej działalności gospodarczej,
  • opis procesów technologicznych oraz charakterystykę pożarową procesów technologicznych i materiałów niebezpiecznych pod względem pożarowym,
  • charakterystykę warunków budowlanych i warunków ewakuacji ludzi,
  • charakterystykę zastosowanych w zakładzie technicznych zabezpieczeń przeciwpożarowych i istniejącego zaopatrzenia wodnego do zewnętrznego gaszenia pożaru.

Prognoza możliwości powstania i rozprzestrzeniania się pożaru w obiekcie (zakładzie), obejmująca:

  • określenie rodzajów i ilości substancji palnych,
  • rodzaje potencjalnych źródeł zapłonu występujących w zakładzie,
  • ocenę zastosowanych w zakładzie zabezpieczeń technicznych,
  • organizację ochrony przeciwpożarowej;
  • ocenę zagrożenia wybuchem obejmującą:
  • właściwości palne, które informują o zachowaniu się substancji w trakcie spalania i o możliwości zapoczątkowania pożaru lub wybuchu, takie jak: temperatura zapłonu, granice wybuchowości, graniczne stężenie tlenu,
  • właściwości atmosfery wybuchowej związane z zapłonem, takie jak: minimalna energia zapłonu, minimalna temperatura samozapłonu atmosfery wybuchowej, minimalna temperatura samozapłonu warstwy pyłu,
  • właściwości charakteryzujące przebieg wybuchu charakteryzowane danymi, takimi jak: maksymalne ciśnienie wybuchu, maksymalna szybkość narastania ciśnienia wybuchu, maksymalny doświadczalny bezpieczny prześwit.

Dane charakteryzujące właściwości fizykochemiczne substancji palnych (ciekłych i gazowych) takie jak:

  • nazwa substancji,
  • wzór chemiczny,
  • temperatura zapłonu,
  • ciepło spalania,
  • charakterystyka reakcji spalania,
  • granice wybuchowości (dolna i górna),
  • masa cząsteczkowa,
  • klasa temperaturowa,
  • gęstość względem powietrza,
  • temperatura wrzenia,
  • temperatura topnienia,
  • grupa wybuchowości.


Do oceny możliwości powstania i rozprzestrzeniania się pożaru należy zebrać także dane, takie jak:

  • zdolność do mieszania się palnych par i gazów z utleniaczem (powietrzem),
  • barwa, zapach,
  • stan skupienia w warunkach normalnych,
  • reaktywność,
  • wpływ zmian temperatury i ciśnienia na własności chemiczne,
  • ilość substancji (składowana oraz zużycie dobowe na poszczególnych stanowiskach pracy).

przypadku występowania pyłów należy uwzględnić:

  • wielkość cząstek (stopień rozdrobnienia),
  • temperaturę tlenia pyłu osiadłego (warstwa 5 mm),
  • temperaturę zapłonu chmury pyłowej,
  • granice wybuchowości (dolną i górną),
  • minimalną energię zapalającą,
  • maksymalne ciśnienie wybuchu,
  • maksymalną szybkość narastania ciśnienia wybuchu,
  • ciepło spalania,
  • gęstość.

Instrukcja bezpieczeństwa pożarowego określa wyposażenie w wymagane urządzenia przeciwpożarowe i gaśnice oraz sposoby poddawania ich przeglądom technicznym i czynnościom konserwacyjnym.

Dotyczy to w szczególności:

  • stałych i półstałych urządzeń gaśniczych oraz zabezpieczających,
  • urządzeń wchodzących w skład systemu sygnalizacji pożarowej,
  • urządzeń wchodzących w skład dźwiękowego systemu ostrzegawczego,
  • instalacji oświetlenia ewakuacyjnego,
  • hydrantów, zaworów hydrantowych „52”,
  • pomp w pompowniach przeciwpożarowych,
  • przeciwpożarowych klap odcinających,
  • urządzeń oddymiających,
  • drzwi i bram przeciwpożarowych, o ile są wyposażone w systemy sterowania,
  • instalacji odgromowych,
  • gaśnic przenośnych i przewoźnych.
  • urządzenia przeciwpożarowe i gaśnice powinny być poddawane przeglądom technicznym i czynnościom konserwacyjnym, zgodnie z zasadami określonymi w:
  • polskich normach dotyczących urządzeń przeciwpożarowych i gaśnic, odnośnej dokumentacji techniczno-ruchowej, instrukcjach obsługi wydanych przez producenta.
  • 3 rozporządzenia MSWiA z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. z 2010 r. Nr 109, poz. 719)
  • przeglądy i czynności konserwacyjne powinny być przeprowadzane w okresach i w sposób zgodny z instrukcją ustaloną przez producenta, nie rzadziej jednak niż raz w roku.
  • przeglądy mogą przeprowadzać osoby posiadające odpowiednie przeszkolenie!

 

Hydranty wewnętrzne

Kontrola i konserwacja okresowa hydrantu wewnętrznego obejmuje:

  • sprawdzenie stanu technicznego i funkcjonowania elementów hydrantu (szafki hydrantowej, zaworu hydrantowego, zwijadła, łącznika, węża hydrantowego, prądownicy itp.)
  • sprawdzenie stanu przewodów rurowych zasilających w wodę,
  • pomiar wydajności wody i ciśnienia,
  • opróżnienie węża hydrantowego z wody i osuszenie za pomocą wentylatora,
  • oznakowanie hydrantu po przeglądzie.

Sprawdzony hydrant oznaczony jest etykietą z napisem „SPRAWDZONY”, wraz z datą wykonanego i datą następnego przeglądu oraz imienną pieczątką konserwatora.

Hydranty zewnętrzne

Zakres wykonywanych czynności w ramach badania:

  • sprawdzenie stanu technicznego hydrantu zewnętrznego,
  • sprawdzenie otwarcia zasuwy,
  • dokonanie pomiaru przepływomierzem wydajności nominalnej i ciśnienia na zaworze hydrantu zewnętrznego.

Każde badanie hydrantu zewnętrznego dokumentowane jest protokołem z wynikami testów, datami bieżącego i następnego przeglądu, zaleceniami oraz podpisem konserwatora.

Gaśnice

Zakres wykonywanych czynności w ramach okresowego badania gaśnic i agregatów:

  • oględziny zewnętrzne (uszkodzenia mechaniczne, korozja, stan plomb i zawleczek),
  • dla gaśnic o pojemności zbiornika powyżej 6 dm3 – sprawdzenie ważności legalizacji UDT,
  • sprawdzenie stopnia napełnienia środkiem gaśniczym i stanu czynnika wyrzucającego,
  • sprawdzenie lokalizacji i stanu zamocowania,
  • naklejenie kontrolki z datą następnego badania.

 Przeglądy techniczne gaśnic powinny być przeprowadzane w okresach i w sposób zgodny z instrukcją ustaloną przez producenta, nie rzadziej jednak niż raz na rok.


Sposoby postępowania w wypadku pożaru lub innego zagrożenia

Podstawowe zasady właściwego reagowania w razie pożaru lub innego zagrożenia to:

  • zachować spokój. Zapobiegać panice,
  • natychmiastowy alarm pożarowy. Przy pomocy przycisku pożarowego lub telefonicznie powiadomić straż pożarną, podając miejsce i rodzaj zdarzenia,
  • ratować ludzi. Ratowanie ludzi jest najważniejsze. Należy pomagać rannym, niesprawnym, starszym współpracownikom, wzywać pomoc medyczną,

osoby, na których pali się ubranie zatrzymać, okryć kocem, płaszczem lub kurtką, położyć na podłodze i ugasić przez toczenie po podłodze.

  • podczas pożaru urządzeń elektrycznych: ODŁĄCZYĆ PRĄD,
  • zamknąć zamknięcia przeciwpożarowe, drzwi i okna,
  • zwalczać pożar przy pomocy dostępnych urządzeń gaśniczych,
  • opuścić objęte pożarem pomieszczenia ze względu na zagrożenie dymem – zamknąć okna i drzwi, jeśli to możliwe.

W żadnym wypadku nie zamykać drzwi na klucz, gdyż utrudni to działania straży pożarnej.

  • w sytuacji zagrożenia opuścić szybko budynek dostępnymi drogami ewakuacyjnymi – jednak bez paniki,
  • podczas ewakuacji w żadnym wypadku NIE UŻYWAĆ WIND.

Zwalczanie pożaru przez pracowników

Na możliwość zwalczania pożaru przez pracowników wpływają następujące czynniki:

  • miejscowe uwarunkowania,
  • personel będący do dyspozycji,
  • dostępne środki (gaśnice, specjalne środki gaśnicze, takie jak: para, woda, piasek, cement),
  • wyszkolenie personelu zakładowego (ćwiczenia praktyczne w gaszeniu),
  • przyjęte rozwiązania organizacyjne (określone w instrukcji alarmowania),
  • możliwość szybkiego wykrycia pożaru,
  • dostępność sprzętu gaśniczego,
  • sprawność i dostępność wyłączników awaryjnych,
  • dostępność dróg ewakuacji,
  • oznakowanie wyposażenia
  • przeciwpożarowego (prysznice gaśnicze, prysznice do przemywania oczu,
  • drogi ewakuacji, sprzęt gaśniczy, sprzęt ochrony dróg oddechowych).

Do prac niebezpiecznych pod względem pożarowym zaliczamy w szczególności:

  • prace remontowo-budowlane z użyciem ognia otwartego, prowadzone wewnątrz obiektu,
  • na przyległym do niego terenie, gdzie występują materiały palne,
  • prace z zastosowaniem gazów, cieczy i pyłów palnych, przy których mogą powstawać mieszaniny wybuchowe, np.: malowanie, lakierowanie, klejenie,
  • wszelkie prace prowadzone w strefach zagrożonych wybuchem,
  • prace z ogniem otwartym, podczas których występuje iskrzenie lub nagrzewanie, np.: spawanie, cięcie gazowe i elektryczne,
  • podgrzewanie instalacji, urządzeń i zaworów substancjami palnymi,
  • konserwacja dachów z podgrzewaniem smoły i lepików itp.
  • spalanie materiałów, rozpalanie ognisk,
  • używanie materiałów pirotechnicznych,
  • suszenie materiałów i substancji palnych,
  • prace porządkowe związane z usuwaniem materiałów niebezpiecznych pod względem pożarowym.

Grupy pożarów

Podział materiałów palnych na grupy pożarowe

Gaszenie pożaru – Podstawowe metody Warunki i organizacja ewakuacji ludzi oraz praktyczne sposoby ich prowadzenia

Gaszenie pożaru polega na eliminowaniu jednego z czynników niezbędnych do spalania.

Podstawowe metody gaszenia pożarów:

Gaszenie przez chłodzenie

  • środki gaśnicze: woda, piana ciężka

Gaszenie przez izolowanie tlenu od materiału płonącego

  • środki gaśnicze: dwutlenek węgla, piana

Gaszenie przez chemiczne zahamowanie procesu spalania

  • środki gaśnicze: proszki, halony

Gaszenie przez usuwanie materiału palnego

Rodzaje sprzętu podręcznego do gaszenia pożarów w zarodku

Są to gaśnice: pianowa, proszkowa, wodna i śniegowa.

Rodzaje sprzętu podręcznego do gaszenia pożarów w zarodku

Są to agregaty: proszkowy, śniegowy i pianowy.

Oznaczanie gaśnic i agregatów gaśniczych

  • GP – gaśnica proszkowa
  • GW – gaśnica pianowa
  • GWG – gaśnica gastronomiczna ( do gaszenia m.in. frytownic)
  • GS – gaśnica śniegowa
  • GWM – gaśnica wodna mgłowa
  • AP – gaśnica przewoźna proszkowa (agregat gaśniczy)
  • AS – gaśnica przewoźna śniegowa (agregat gaśniczy)
  • cyfra np. 4 – oznacza ilość (kg lub dm3) środka gaśniczego
  • znak “x” – oznacza, że zbiornik (gaśnica) jest pod stałym ciśnieniem, tj. gaz zasilający znajduje się w tym samym zbiorniku co środek gaśniczy
  • znak “z” – oznacza, że środek i czynnik zasilający umiejscowione są w osobnych zbiornikach

 

 Oznaczenia literowe środków gaśniczych zastosowanych w gaśnicy, agregacie gaśniczym:

  • A B C D F 
  • A –  gaśnica przeznaczona do gaszenia pożarów grupy A,
  • B – gaśnica przeznaczona do gaszenia pożarów grupy B
  • C – gaśnica przeznaczona do gaszenia pożarów grupy C,
  • D – gaśnica przeznaczona do gaszenia pożarów grupy D
  • F – gaśnica przeznaczona do gaszenia pożarów grupy F

Ponadto w przypadku gaśnic można spotkać oznaczenie ABC/E gdzie litera E oznacza,
że gaśnica/agregat  przystosowane są do gaszenia urządzeń pod napięciem powyżej 1 kV.

Przykłady oznaczeń:

  1. Gaśnicza proszkowa GP-6x ABC
  • GP – gaśnica proszkowa
  • 6 – 6 kg środka gaśniczego
  • x – zbiornik ze środkiem gaśniczym  jest pod stałym ciśnieniem
  • ABC – gaśnicą można gasić pożary grup A, B i C

Postępowanie podczas gaszenia pożaru przy pomocy sprzętu podręcznego

  • Gaśnice przenosić pionowo.
  • Strumień środka gaśniczego kierować od dołu do góry (powierzchnie pionowe) i od przodu do tyłu.
  • W przypadku pożaru silnika samochodowego strumień środka gaśniczego kierować od środka komory silnika przez otwór chłodzący do dołu.
  • W przypadku cieczy w spoczynku – nie kierować strumienia na ciecz, a układać chmurę środka gaśniczego nad źródłem ognia.
  • Dobierać odpowiednią gaśnice do rodzaju palącego się materiału. Przestrzegać wskazać zawartych w instrukcji obsługi gaśnicy.
  • Zachować minimalny odstęp 1 m dyszy gaśnicy śnieg owej lub proszkowej od urządzeń elektrycznych pod napięciem.

PAMIĘTAJ! Do pożaru podchodź z wiatrem. Gaszenie pod wiatr jest niebezpieczne i nieskuteczne – może doprowadzić do poparzenia. Ni

Należy kierować strumień środka gaśniczego zaczynając od brzegu do środka pożaru.

Nie należy kierować środka gaśniczego nad płomienie, ponieważ to działanie będzie nieskuteczne i niebezpieczne. Obłok środka gaśniczego może zepchnąć płomień na gaszącego.

W przypadku kapiącej od góry cieczy należy kierować strumień środka gaśniczego po ziemi, by płomienie nie zostały zepchnięte na gaszącego. Grozi to poparzeniem.

Płonące się powierzchnie pionowe należy gasić od dołu do góry!

Palących się powierzchni pionowych nie należy gasić od góry do dołu, ponieważ grozi to zepchnięciem płomieni na gaszącego.

W przypadku potrzeby gaszenia większą liczbą gaśnic, należy stosować je pojedynczo – zwiększy to skuteczność gaszenia!

  • Pamiętaj o dogaszeniu pożaru, a potem o dozorowaniu pogorzeliska, tak aby nie doszło do wtórnego zapłonu.

Brak dostatecznej i sprawnej liczby gaśnic, może doprowadzić do szybkiego rozprzestrzenienia się pożaru zagrażającemu osobom przebywających w obiekcie i może dojść do poważnych strat materialnych.

  • Należy pamiętać o sprawdzeniu gaśnic i oddaniu do serwisu gaśnic używanych.

Jeżeli w zakładzie pracy dojdzie do awarii urządzenia, maszyny pracownik jest zobowiązany powiadomić natychmiast swojego przełożonego lub pracodawcę.

  • Należy jednak zaznaczyć, że maszyny i urządzenia techniczne powinny spełniać wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy przez cały okres ich użytkowania. Należy również zaznaczyć, że pracownik powinien mieć dostęp w zakładzie pracy do instrukcji bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczące obsługi maszyn i urządzeń technicznych. To w nich zawarte jest jak należy wykonywać swoje obowiązki przed przystąpieniem do pracy, zasady i sposoby bezpiecznego wykonywania pracy, czynności do wykonania po jej zakończeniu i zasady postępowania w sytuacjach awaryjnych stwarzających zagrożenie dla życia i zdrowia pracowników.

 

Inny sprzęt podręczny
Sprzęt stosowany do gaszenia pożarów w szczególnych sytuacjach:

  1. HYDRONETKA (wodna lub wodno-pianowa);
  2. KOC GAŚNICY;
  3. TŁUMICA – stosowana do gaszenia palącej trawy lub poszycia;

HYDROPULT – stosowany do gaszenia wodą z naczynia np. wiadra.

Postępowanie podczas gaszenia pożaru przy pomocy sprzętu podręcznego:

  • Gaśnice należy przenosić pionowo.
  • Strumień środka gaśniczego kierować od dołu do góry (powierzchnie pionowe) i od przodu do tyłu.
  • W przypadku pożaru silnika samochodowego strumień środka gaśniczego kierować od środka komory silnika przez otwór chłodzący do dołu.
  • W przypadku cieczy w spoczynku – nie kierować strumienia na ciecz, a układać chmurę środka gaśniczego nad źródłem ognia.
  • Dobierać odpowiednią gaśnice do rodzaju palącego się materiału. Przestrzegać wskazówek zawartych w instrukcji obsługi gaśnicy.
  • Zachować minimalny odstęp 1 m dyszy gaśnicy śniegowej lub proszkowej od urządzeń elektrycznych pod napięciem.
  • Należy kierować strumień środka gaśniczego zaczynając od brzegu do środka pożaru.
  • Nie należy kierować środka gaśniczego nad płomienie, ponieważ to działanie będzie nieskuteczne i niebezpieczne. Obłok środka gaśniczego może zepchnąć płomień na gaszącego.
  • W przypadku kapiącej od góry cieczy należy kierować strumień środka gaśniczego po ziemi, by płomienie nie zostały zepchnięte na gaszącego. Grozi to poparzeniem.
  • Płonące się powierzchnie pionowe należy gasić od dołu do góry!
  • Palących się powierzchni pionowych nie należy gasić od góry do dołu, ponieważ grozi to zepchnięciem płomieni na gaszącego.
  • W przypadku potrzeby gaszenia większą liczbą gaśnic, należy stosować je pojedynczo – zwiększy to skuteczność gaszenia!
  • Pamiętaj o dogaszeniu pożaru, a potem o dozorowaniu pogorzeliska, tak aby nie doszło do wtórnego zapłonu.

bezpieczne i aBrak dostatecznej i sprawnej liczby gaśnic, może doprowadzić do szybkiego rozprzestrzenienia się pożaru zagrażającemu osobom przebywających w obiekcie i może dojść do poważnych strat materialnych.

Należy pamiętać o sprawdzeniu gaśnic i oddaniu do serwisu gaśnic używanych.

Rozmieszczenie gaśnic

Gaśnice powinny być rozmieszczone:

  1. W miejscach łatwo dostępnych i widocznych, w szczególności:
  2. Przy wejściach do budynku,
  3. Na klatkach schodowych,
  4. Na korytarzach,
  5. Przy wyjściach z pomieszczeń na zewnątrz.
  6. W miejscach nienarażonych na uszkodzenia mechaniczne oraz działanie źródeł ciepła (piece, grzejniki)
  7. W obiektach wielokondygnacyjnych – w tych samych miejscach na każdej kondygnacji, jeżeli pozwalają na to istniejące warunki.

Do sprzętu powinien być zapewniony dostęp o szerokości co najmniej 1m, a odległość dojścia do sprzętu nie powinna przekraczać 30 m.

Jeżeli w zakładzie pracy dojdzie do awarii urządzenia, maszyny pracownik jest zobowiązany powiadomić natychmiast swojego przełożonego lub pracodawcę.

  • Należy jednak zaznaczyć, że maszyny i urządzenia techniczne powinny spełniać wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy przez cały okres ich użytkowania. Należy również zaznaczyć, że pracownik powinien mieć dostęp w zakładzie pracy do instrukcji bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczące obsługi maszyn i urządzeń technicznych. To w nich zawarte jest jak należy wykonywać swoje obowiązki przed przystąpieniem do pracy, zasady i sposoby bezpiecznego wykonywania pracy, czynności do wykonania po jej zakończeniu i zasady postępowania w sytuacjach awaryjnych stwarzających zagrożenie dla życia i zdrowia pracowników.

EWAKUACJA

 Z każdego miejsca w obiekcie, w którym mogą przebywać ludzie, powinny być zapewnione odpowiednie warunki ewakuacji, umożliwiające szybkie i bezpieczne opuszczanie strefy zagrożonej lub objętej pożarem, dostosowane do liczby i stanu sprawności osób przebywających w obiekcie oraz jego funkcji, konstrukcji i wymiarów, a także zastosowane techniczne środki zabezpieczenia przeciwpożarowego, polegające na:

  • zapewnieniu dostatecznej liczby, wysokości i szerokości wyjść ewakuacyjnych,
  • zachowaniu dopuszczalnej długości, wysokości i szerokości przejść oraz dojść ewakuacyjnych,
  • zapewnieniu bezpiecznej pod względem pożarowym obudowy i wydzieleń dróg ewakuacyjnych oraz pomieszczeń,
  • zabezpieczeniu przed zadymieniem wymienionych w przepisach techniczno-budowlanych dróg ewakuacyjnych, w tym: na stosowaniu urządzeń zapobiegających zadymieniu lub urządzeń i innych rozwiązań techniczno-budowlanych zapewniających usuwanie dymu,
  • zapewnieniu oświetlenia awaryjnego (ewakuacyjnego i zapasowego)
  • w pomieszczeniach i na drogach ewakuacyjnych wymienionych w przepisach techniczno-budowlanych,
  • zapewnieniu możliwości rozgłaszania sygnałów ostrzegawczych i komunikatów głosowych przez dźwiękowy system ostrzegawczy w budynkach, dla których jest on wymagany.

Na przebieg ewakuacji ludzi podczas pożaru lub innego zagrożenia mają wpływ następujące czynniki:

  • znajomość budynku,
  • uwaga,
  • mobilność,
  • przynależność socjalna,
  • odpowiedzialność,
  • czynności wykonywane w budynku,
  • zobowiązania.

Sposoby zapoznania użytkowników obiektu z przepisami przeciwpożarowymi oraz treścią przedmiotowej instrukcji

Celem szkolenia w zakresie ochrony przeciwpożarowej jest zapoznanie pracowników z obowiązkami i zadaniami w zakresie zapobiegania powstawaniu pożarów oraz sposobami postępowania w razie pożaru lub innego zagrożenia.

W wyniku szkolenia każdy pracownik powinien znać:

  • zagrożenie pożarowe występujące w obiekcie, w którym jest zatrudniony,
  • przyczyny powstawania i rozprzestrzeniania się pożarów,
  • treść zakładowej (obiektowej) instrukcji bezpieczeństwa pożarowego,
  • przepisy przeciwpożarowe, dotyczące zadań realizowanych przez pracownika,
  • miejsca rozmieszczenia, przeznaczenie oraz obsługę podręcznego sprzętu gaśniczego w miejscu wykonywanej pracy,
  • zasady postępowania na wypadek pożaru.

 W celu zapewnienia właściwych warunków organizacyjnych, ułatwiających stosowanie w praktyce zakładu zasad bezpieczeństwa pożarowego, Instrukcja bezpieczeństwa pożarowego powinna jasno precyzować zadania i obowiązki w tym zakresie dla wszystkich pracowników i osób funkcyjnych (zastępców dyrektora, kierowników komórek organizacyjnych, specjalistów itd.).

Wszyscy pracownicy zakładu powinni znać:

  • zagrożenia pożarowe na zajmowanym stanowisku pracy
  • sposoby przeciwdziałania możliwości powstania i rozprzestrzeniania się pożaru,
  • zasady postepowania w wypadku pożaru lub innego zagrożenia oraz obsługę gaśnic znajdujących się w pobliżu stanowiska pracy,
  • rozmieszczenie podręcznego sprzętu gaśniczego i urządzeń przeciwpożarowych w rejonie stanowiska pracy,
  • zasady zachowania się w razie koniecznej ewakuacji,
  • zasady uczestniczenia w akcji ratowniczo gaśniczej i ewakuacji oraz udzielania pomocy osobom poszkodowanym – z zachowaniem zasad bezpieczeństwa,
  • zasady postępowania w razie stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie bezpieczeństwa pożarowego.

Zadania i obowiązki w zakresie ochrony przeciwpożarowej dla pracowników będących ich stałymi użytkownikami

Kierownicy komórek organizacyjnych powinni znać:

  • zagrożenia pożarowe związane z podległymi stanowiskami pracy i obiektami, w których są one zlokalizowane,
  • sposoby przeciwdziałania możliwości powstania i rozprzestrzeniania się pożaru na stanowiskach pracy kierowanej komórki organizacyjnej,
  • zasady postępowania w wypadku pożaru lub innego zagrożenia oraz obsługę gaśnic znajdujących się w rejonie stanowisk pracy kierowanej komórki organizacyjnej,
  • rozmieszczenie podręcznego sprzętu gaśniczego i urządzeń przeciwpożarowych,
  • zadania ciążące na kierowniku komórki organizacyjnej w razie koniecznej ewakuacji,
  • zasady udziału podległych pracowników w akcji ratowniczo-gaśniczej i ewakuacji oraz udzielania pomocy osobom poszkodowanym – z zachowaniem zasad bezpieczeństwa,
  • zasady postępowania w razie stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie bezpieczeństwa pożarowego na stanowiskach pracy kierowanej komórki.

Ponadto powinni kierownicy komórek organizacyjnych powinni zapewnić:

  • prowadzenie szkolenia instruktażowego na stanowisku pracy, w zakresie ochrony przeciwpożarowej osób nowoprzyjętych,
  • egzekwowanie przestrzegania przepisów w zakresie ochrony przeciwpożarowej przez podległych pracowników o osoby przebywające na terenie (pomieszczenia, obiekty) działania komórki organizacyjnej.

Plany obiektów

Plany obiektów powinny obejmować także ich usytuowanie, oraz teren przyległy, z uwzględnieniem graficznych danych dotyczących w szczególności:

  • powierzchni, wysokości i liczby kondygnacji budynku, odległości od obiektów sąsiadujących,
  • parametrów pożarowych występujących substancji palnych,
  • gęstości obciążenia ogniowego w strefie pożarowej lub w strefach pożarowych,
  • kategorii zagrożenia ludzi, przewidywanej liczby osób na każdej kondygnacji i w poszczególnych pomieszczeniach,
  • lokalizacji pomieszczeń i przestrzeni zewnętrznych zaklasyfikowanych jako strefy zagrożenia wybuchem,
  • podziału obiektu na strefy pożarowe,
  • warunków ewakuacji, ze wskazaniem kierunków i wyjść ewakuacyjnych,
  • miejsc usytuowania urządzeń przeciwpożarowych i gaśnic, kurków głównych instalacji gazowej, materiałów niebezpiecznych pod względem pożarowym oraz miejsc usytuowania elementów sterujących urządzeniami przeciwpożarowymi,
  • wskazania dojść do dźwigów dla ekip ratowniczych,
  • hydrantów zewnętrznych oraz innych źródeł wody do celów przeciwpożarowych,
  • dróg pożarowych i innych dróg dojazdowych, z zaznaczeniem wjazdów na teren ogrodzony.

Plan ewakuacji na wypadek pożaru

Plan ewakuacji w części opisowej powinien zawierać:

  • obowiązki i uprawnienia osób odpowiedzialnych za sprawny przebieg ewakuacji,
  • osoby odpowiedzialne za przebieg ewakuacji (z poszczególnych pomieszczeń, grupy pomieszczeń, kondygnacji),
  • sposoby ogłaszania ewakuacji,
  • osoby odpowiedzialne za aktualizację planu ewakuacji oraz za przeprowadzanie praktycznego sprawdzania planu
    (rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów Dz. U. z dnia 22 czerwca 2010 r. Nr 109, poz. 719),

częstotliwość i sposoby praktycznego sprawdzania warunków ewakuacji ludzi z obiektu.

Plan ewakuacji na wypadek pożaru, w części graficznej rzuty poszczególnych kondygnacji zawierające informacje dotyczące:

  • dróg ewakuacji prowadzących na zewnątrz obiektu lub do innych bezpiecznych stref
    – od miejsca umieszczenia planu,
  • rozmieszczenia urządzeń przeciwpożarowych (wyłączniki awaryjne, gaśnice, hydranty wewnętrzne, stałe instalacje gaśnicze – miejsca uruchamiania, instalacje oddymiające – miejsca uruchamiania),
  • rozmieszczenia urządzeń alarmowych (telefony, przyciski alarmowe),
  • rozmieszczenia sprzętu ochronnego – maski ucieczkowe, sprzęt do udzielania pierwszej pomocy jak apteczki, stanowiska ratownicze do gaszenia osób palących się, inny sprzęt ratowniczy,
  • lokalizację miejsca zbiórki po ewakuacji (ważne dla sprawdzenia, czy wszystkie osoby opuściły strefę zagrożoną


Zasady postępowania podczas ewakuacji z budynku magazynowego

W przypadku ogłoszenia komunikatu o ewakuacji lub gdy usłyszysz sygnał alarmu pożarowego:

  • wyłącz urządzenia transportowe (wózek widłowy, suwnica itp.) – wyjmij kluczyk ze stacyjki,
  • jeśli masz przydzielone zadania na wypadek pożaru, wykonuj je,
  • ostrzeż o alarmie współpracowników,
  • w razie potrzeby udziel pomocy współpracownikom,
  • przy wyborze kierunku ewakuacji kieruj się wskazaniami znaków ewakuacyjnych,
  • przy zadymieniu drogi ewakuacyjnej i braku innej wolnej od dymu należy poruszać się w pozycji pochylonej, wzdłuż ścian, by nie stracić orientacji.

Usta i nos należy w miarę możliwości zasłonić chustką zmoczoną w wodzie – ochraniając w ten sposób częściowo drogi oddechowe przed dymem i gorącym powietrzem.

  • Nie zwlekaj z opuszczeniem pomieszczenia magazynowego, mimo iż sytuacja wydaje Ci się bezpieczna,
  • Pożar może gwałtownie zwiększyć tempo rozwoju, wytwarzając znaczne ilości ciepła i dymu, co może szybko zablokować drogi ewakuacji.
  • Schodząc klatką schodową lub po schodach, trzymaj się mocno poręczy, by inne biegnące osoby nie przewróciły Cię.
  • Nie korzystaj w żadnym przypadku z windy.
  • Wykonuj polecenia osób prowadzących ewakuację – pracownicy wyznaczeni do tego zadania w zakładowym planie ratowniczym, straż pożarna.

Udaj się na miejsce zbiórki do ewakuacji.

W przypadku ogłoszenia komunikatu o ewakuacji lub gdy usłyszysz sygnał alarmu pożarowego:

  • wyłącz w trybie awaryjnym urządzenia, które obsługujesz,
  • jeśli masz przydzielone zadania na wypadek pożaru, wykonuj je, postępując zgodnie z planem ewakuacji,
  • ostrzeż o alarmie współpracowników,
  • w razie potrzeby udziel pomocy współpracownikom,
  • przy wyborze kierunku ewakuacji kieruj się wskazaniami znaków ewakuacyjnych,
  • przy zadymieniu drogi ewakuacyjnej i braku innej możliwości należy poruszać się w pozycji pochylonej, wzdłuż ścian, by nie stracić orientacji.

Usta i nos należy w miarę możliwości zasłonić chustką zmoczoną w wodzie – ochraniając w ten sposób częściowo drogi oddechowe przed dymem i gorącym powietrzem.

  • Nie zwlekaj z opuszczeniem pomieszczenia produkcyjnego, mimo iż sytuacja wydaje Ci się bezpieczna, pożar może gwałtownie zwiększyć tempo rozwoju, wytwarzając znaczne ilości ciepła i dymu, co może szybko zablokować drogi ewakuacji.
  • Schodząc klatką schodową lub po schodach, trzymaj się mocno poręczy, by inne biegnące osoby nie przewróciły Ciebie.
  • Nie korzystaj w żadnym przypadku z windy.
  • Jeśli pracujesz w pomieszczeniu chronionym stałą instalacja gaśniczą gazową, musisz je opuścić przed jej uruchomieniem.
  • Opuszczając pomieszczenie, w którym powstał pożar, zamknij okna (jeśli to możliwe) i drzwi (nie zamykaj na klucz), co ograniczy rozprzestrzenianie dymu.
  • Wykonuj polecenia osób prowadzących ewakuację – pracownicy wyznaczeni do tego zadania w zakładowym planie ratowniczym, straż pożarna.
Brak komentarzy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *